روزنوشت های یک من دیوانه

۳۵.

تدارم بدترین آهنگای ممکنو گوش میدم،طبعا حالم خیلی بدم...لالایی میلاد رستاد...بده حالم،به قرآن بده حالم،این دو سه شب میدونم شبا کجا میخوابی،میدونم که خوب پاستور بازی میکنی،میدونم که گوشی داری،سخت میگذره،بد میگذره،وقتی هیچی حالم رو خوب نمیکنه،وقتی تو اتاق پرو گریه میکنم،لباس و میخرم و نمیخرم و فرقی نداره دیگه زیاد هم،وقتی تو نباشی...وقتی مانان میگه انگاری دوست نداری لباسرو...وقتی حالم خیلی بده،وقتی پشت شیشه های دودی ماشین گریه میکنم...حالا بده،به این سه سال قسم،به پناه قسم...